تشنه هستم ، يا كار مىخواهم ، و اين ابراز را جايز مىدانند اما در آنجا كه شهوات جنسىشان احساس نياز مىكند ، لب فرو مىبندند ، حتى اين تمناى طبيعى را انكار مىكنند زيرا مىخواهند بگويند ما آداب و رسوم مىدانيم و اظهار اين نياز بر خلاف ادب و تربيت است اينست جهل مفتضح ، و رسواكننده . متاسفانه اين جهل زشت مخصوص بيك دسته و طبقه‌اى نيست ، بلكه جامعه با تمام سازمانش خود را مبتلا به اين جهل رسواكننده نموده است ، دانشمندان ، نادانان ، توانگران زنها و مردها همه در اين نادانى شريكند ، و همه سعى مىكنند اين راز خود را بنام اخلاق در ضمير خود دفن كنند . در ميان مردم عده‌اى بسيار كمى هستند كه بعظمت و اهميت توافق و تفاهيم ميان زن و شوهر توجه كنند ، حتى عده‌اى كمتر از اين هستند كه آثار شوم اين جهل را در خانواده‌ها دريافته‌اند و تاكيد دارند باينكه : پريشانى و بدبختى خانواده‌ها را 75 % بايد در رابطه جنسى مردها و زنها جستجو كرد آن زن و شوهرى كه چنين وظيفه مهم خود را در زناشوئى نشناسند محال است بخوشبختى دست يابند . آن زن كه براى شهوترانى عاميانه‌ى شوهرش ، همچون آلتى بىحس و حال يا بازيچه شود مسلم است از زندگى خويش راضى نخواهد شد . مقتضيات تمدن ناقص بشرى چنين ايجاب مىكند كه مرد ، از شخصيت جنسى خود استفاده كند و تا آنجا كه دلش مىخواهد از همسر خويش لذت ببرد ولى بزنش فرصت ندهد كه از حظ هم‌بسترى بهره‌اى ببرد طبعا " نصيب زن بر اساس اين جهل در زندگى زناشوئى جز محروميت چيز ديگرى نيست ولى نبايد نتيجه اين محروميت را كوچك شمرد . در اثر اين نوميدى ، و ناكامى خانواده پريشان مىشوند و كودكان